“Zin om te evangeliseren in Slowakije?” Was het berichtje van onze stafwerker in de verenigingsgroepsapp. Iets verderop: “Reis en verblijf kosten zullen worden voorzien vanuit IFES”. 

 

Nou, ik was al enthousiast na de eerste zin, maar na die tweede was ik al helemaal overtuigd, en voordat ik het wist was ik al onderweg. 

Ik wist eigenlijk niet goed wat ik nou exact ging doen, maar uiteindelijk kreeg ik te horen dat er vanuit IFES Slowakije vraag was voor buitenlandse studenten om mee te helpen met het organiseren van een driedaags evangelisatie evenement. 

 

Toen we eenmaal aangekomen waren en kennis hadden gemaakt, kregen we wat context over hoe mensen daar in het leven staan en na een paar gesprekken gehad te hebben met lokale studenten was het goed te merken dat veel van hun niet heel hoopvol naar de toekomst keken. 

 

 

In samenwerking met de lokale theologiestudenten hebben we overdag studenten uitgenodigd bij hun faculteiten om ‘s avonds aan te sluiten bij onze avond in het thema van hoop. Dit vond ik aanvankelijk heel erg spannend, want ik had zoiets in deze context nog nooit gedaan, maar uiteindelijk kwamen er veel studenten op af. Zowel gelovig als ongelovig. 

Ik heb meerdere momenten gehad dat ik dacht, oh nee wat nu? En meer dan genoeg dat mijn gevoel al invulde dat ze het niks zouden vinden, maar keer op keer werd toch het tegendeel bewezen en hebben we meegemaakt hoe God tot zoveel harten heeft mogen spreken en levens heeft veranderd. 

 

Het was echt een toffe ervaring, ik blijf het bizar vinden hoe snel we hechte banden hebben gevormd en het was super vet om bij te dragen aan het bouwen van een plek waar studenten hun kunnen groeien in hun geloof. 

Het deed me des te meer realiseren hoe bijzonder het eigenlijk is dat wij zoveel christelijke studentenverenigingen hebben en dat het eigenlijk helemaal niet zo vanzelf sprekend is als ik eerst dacht. 

 

Dank aan IFES voor deze geweldige ervaring! 

 

Groeten uit Maastricht, 

Rohan Lo-A-Njoe 

Lid der C.S.V. Lux ad Mosam